Akademik dünyada yapay zeka araçlarının kullanımı yaygınlaştıkça, "etik ihlal" ve "intihal" kavramlarının sınırları da yeniden tartışılmaktadır. Öncelikle intihalin tanımını hatırlamak gerekirse; başkasına ait fikirleri, verileri veya ifadeleri, kaynak göstermeden kendisine aitmiş gibi sunmaya intihal denir. Yapay zeka kullanımının etik durumu, aracı "nasıl" kullandığınıza göre belirlenir.
Yapay zekayı (ChatGPT, Elicit, SciSpace vb.) literatür taraması yapmak, ilgili makaleleri bulmak, karmaşık kavramları öğrenmek veya beyin fırtınası yapmak için kullanmak, tıpkı Google'ı veya bir kütüphane kataloğunu kullanmak gibidir ve etik açıdan bir sorun teşkil etmez. Aksine, bu araçlar araştırmacının verimliliğini artıran dijital asistanlardır.
Ancak, yapay zekanın ürettiği bir metni (özeti, paragrafı veya yorumu) kopyalayıp, üzerinde hiçbir değişiklik yapmadan ve referans vermeden tezinize yapıştırmak etik dışı kabul edilir. Birçok üniversite, yapay zeka tarafından üretilen metinlerin doğrudan kullanımını yasaklamakta veya sınırlamaktadır. Ayrıca, yapay zeka araçları bazen var olmayan kaynaklar uydurabildiği için, bu çıktıları kontrolsüz kullanmak bilimsel dürüstlüğe de zarar verebilir.
Doğru yaklaşım; yapay zekayı bir "araştırma asistanı" olarak kullanmak, ancak yazım dilini, sentezi ve son kararı tamamen araştırmacının kendi süzgecinden geçirmektir.
Akademik süreçler, mevzuat ve akademiye dair her türlü hususta
sorularınızı tarafımıza iletebilirsiniz. Ekibimiz en kısa sürede yanıtlayacaktır.
Sorunu Sor
